BEN JIJ KLAAR VOOR EEN BLIK IN DE TOEKOMST?

Een nieuwe koers…

Gepubliceerd op 10 september 2022 om 22:22

Oktober 2021

Na een hectische verhuizing -maar een fijne zomer- was ik klaar om weer aan de bak te gaan. Kaartlezingen en klussen stonden op het programma en ik was vol goede moed. Als je me een tijdje volgt weet je dat ik met mijn ‘bewegende’ energie ook altijd een beetje onstuimigheid met me mee draag. Ik heb inmiddels geleerd dit in liefde te ontvangen en te accepteren want zonder deze eigenschap was mijn leven niet zo hilarisch, spraakmakend én zou ik niet zoveel lessen op mijn pad krijgen.


Toch viel chaos en onstuimigheid me steeds zwaarder.. In plaats van oplossingen zoeken, het weg lachen en grapjes erover maken merkte ik dat ik er gestrest van raakte. Er was iets aan de oppervlakte aan het borrelen en ik had nog totaal geen idee wat. Oh man wat zou ik daar nog achter gaan komen..

 

Ik was ervan overtuigd dat ‘Rona’ me had gepakt maar alle testjes bleven negatief. Nou, dan heb ik gewoon de griep snotterde ik wekenlang. Maar ik bleef nog héél lang vermoeid, gespannen en emotioneler dan normaal. De winter was in aantocht en ik accepteerde de situatie zoals het was. Als je van nature een positieve mindset hebt dan kijk je anders naar situaties. Helemaal in mijn geval als spiritueel werker want blijkbaar moest ik iets leren en daar ben ik altijd klaar en ontvankelijk voor. Dus kom maar op!

 

 

Burn-out klachten 

De winter duurde voort en ik bleef me onrustig en futloos voelen. Ik begrijp nu dat dit de eerste tekenen van burn-out verschijnselen zijn. Ik vond dat ik niks te klagen had. Ik heb ontzettend leuk werk, ben zelfstandig en van niemand afhankelijk en had de vrijheid voor mezelf gecreëerd waar een Boogschutter graag naar verlangt. Mijn vrienden en familie wonen om de hoek en mijn dochter maakt het goed. Wie ben ik om te zeuren dat het even niet zo lekker gaat, dacht ik vaak.  We zitten midden in een lockdown, mensen struggelen wel harder.. ‘niet zo zeuren Cass’. Dus ik bleef ondanks lichamelijke klachten mezelf pushen om door te gaan.. volle bak natuurlijk, want zo ben ik.

 

Paniek en hyperventilatie aanvallen was de volgende stadia waarin mijn lichaam aangaf dat het roer om moest.. tot in een hectische week in december zelfs een ambulance moest uitrijden om een hartfilmpje te komen maken. Mijn lichaam sloeg totaal op hol en met twee ouders met hartfalen werd er geen risico genomen. Daar lag ik dan.. aan allerlei apparaten. Natuurlijk is het eerste wat ik doe als ‘waarzegger’ checken of ik zou komen te overlijden of dat er een grote les zich had aangediend.


Het roer moet om...

Dat was voor mij, het eerste keerpunt. Dat ik -net 34 jaar- in de bloei van mijn leven moest invoelen of het aardse leven zou ophouden. Mijn vader was 36 jaar toen hij op mijn verjaardag een hartstilstand kreeg dus ik voelde me een gewaarschuwd mens.. Ik gaf toe aan mijn klachten, keerde volledig in mezelf en besloot minder te gaan werken. Ik onderzocht open en eerlijk waar dit alles vandaan kwam. Daarvoor moest ik mezelf recht in de spiegel durven aankijken. Het volgende proces diende zich aan..

 

Ergens in februari na een dag vol chaos trok ik aan de bel bij de huisarts. Ik merkte dat de lichamelijk klachten ook mentaal zijn tol begonnen te eisen. Mijn huishouden en administratie waren een puinhoop, ikzelf verslonsde enorm, ik vergat veel en irriteerde mezelf aan mijn omgeving. Ik had sterk het gevoel dat ik iemand nodig had waarbij ik mijn hart kon luchten, iemand die me niet zou veroordelen en het voor me allemaal even helder zou maken. De week erop kon ik terecht. Ik vertelde geëmotioneerd mijn verhaal en ik zag de huisarts met haar doktershandschrift de woorden ‘burn-out ? ‘ opschrijven. Ik schrok.. en voelde tot in mijn ziel weerstand voor wat ze op papier had gezet. Toch ging ik de week erop op haar advies, netjes naar de coach waar ze me naartoe had doorverwezen, twee weken later kwam ik terug voor het verwijderen van mijn spiraal, wat later ook enorm heeft bijgedragen aan mijn herstel.

 

Ik kreeg niet veel motivatie of inspiratie uit mijn omgeving en merkte dat ik daar last van had. Ik besloot ook wat minder vaak online te zijn op social media en zette meldingen op mijn telefoon uit. Ik sprak minder vaak af met familie en vrienden en creëerde zo ruimte om na te denken en nog belangrijker: te voelen. Kluizenaarmodus geactiveerd.

 

Ik voelde me langzaam energieker en stabieler. Maar ik voelde ook dat de les nog niet over was… had ik iets gemist of zelfs gesaboteerd? Met hulp van de Volle Maancirkels die ik inmiddels met een goede vriendin had gecreëerd, cacao ceremonies en lieve mensen die op mijn pad kwamen voelde ik dat niet alleen mijn omgeving maar ook ikzelf enorm aan het veranderen was. Ik kwam meer in mijn vrouwelijke energie, werd zachter, leefde in een rustiger tempo en kreeg weer de moed en hoop dat het echt allemaal wel zou goedkomen.

 

Ik begreep dat ik al vanaf mijn jeugd een rol had gekregen die van nature me niet past. Ik moest al vroeg volwassen worden, verantwoordelijkheid dragen en nam binnen de familie als oudste dochter een bepaalde rol aan omdat ik vaak het idee had dat anderen die verantwoordelijkheid niet konden dragen. Ik begrijp dat ik dit later ook gedurende mijn jongvolwassen leven teveel heb gedaan..


Groeien en Helen

Toen ik na een narcistische relatie van twee jaar losbrak van alle verwachtingen, verantwoordelijkheden en ongezonde patronen voelde ik me meer mezelf. Maar als snel moest ik volledig terug in mijn verantwoordelijke rol want ik raakte na een half jaar single zijn zwanger van mijn dochter. Inmiddels zijn we 6 jaar verder, draag ik alleen, de volledige zorg voor haar. We zijn drie keer verhuisd en ik heb twee succesvolle ondernemingen opgestart. Er zijn veel mooie dingen gebeurd in de tussentijd, maar ook verdrietige.. zoals het plots overlijden van onze geliefde oma.

 

Iedereen in mijn omgeving is het ermee eens. Veel te veel heb ik gegeven de afgelopen jaren zonder terug te nemen. Liefde was onbereikbaar en te onduidelijk. Hulp kon ik moeilijk aannemen. En ik was te druk met van alles en nog wat om mijn omgeving goed te beoordelen. Vanuit een kindwond, jeugdtrauma’s en bindingsangst handelde ik en maakte ik bepaalde keuzes in mijn persoonlijk leven. Niet vanuit de vrouw die ik in de kern wil zijn.. al 1,5 jaar ben ik van dat plaatje aan het losbreken maar blijkbaar ging het niet snel genoeg. De stilstand van de burn-out bracht me healing in een sneltempo en veranderde de koers van mijn pad. Afgelopen zomer werden mijn kaarten opnieuw geschud. God heeft altijd een plan.

 

Het afgelopen jaar hoort bij de meest lastige momenten uit mijn leven maar tegelijkertijd was er zoveel magie, inspiratie en heeft het enorm verhelderende inzichten gebracht.

 

In deze eerste blog benoem ik bewust niet het spirituele en mystieke aan mijn reis van afgelopen jaar. Daar is simpelweg te weinig ruimte voor. Dat zou een boekwerk worden -wie weet, op korte termijn- Het universum me heeft continu begeleid en tekenen gegeven, God heeft heling en liefde geschonken. Onderwerpen als familiekarma, Mars Return, twinflames en soulmates, symboliek, innerlijk kind, masculine en feminine energy, schaduwkanten, religie, spiritualiteit en taboes. Alles wil ik met je delen en alles komt aan bod via deze blog een een serie aan podcasts.

 

Ik ben er klaar voor om mijn reis met je te delen…


Reactie plaatsen

Reacties

Cassy Kooymans
21 dagen geleden

Prachtig geschreven…. ♥️

Rian Van den berg
21 dagen geleden

Ik kan het niet vaak genoeg zeggen:
Zo mega trots op jou lieverd en zo dankbaar dat we in elkaars leven zijn gekomen. ❤

Saskia
21 dagen geleden

Heel mooi en eerlijk geschreven. Ik denk dat mensen in soortgelijke situaties hier ook van kunnen leren en steun aan hebben.

Xio
21 dagen geleden

Heel mooi geschreven, waardeer je open en eerlijkheid. Inspirerend en hoopgevend♥️

Shereena
21 dagen geleden

eerlijk. puur. inspirerend. ik kijk uit naar het vervolg van je verhaal 💕

Hanne
21 dagen geleden

Prachtig Cass! Je schrijft heel prettig en ik ben benieuwd naar jouw hele verhaal 🌸

Jany
21 dagen geleden

Mooi geschreven! En het stukje van Burn-out zo herkenbaar ♡

Kim Scheper
21 dagen geleden

Zo trots op jou!❤️

Romee
21 dagen geleden

Wat mooi geschreven. Het raakt me diep❤️

Naomie
21 dagen geleden

Mooi om te lezen. Erg open van je!
En gelijk ook leerzaam♥️

Valentina
21 dagen geleden

Echt mooi geschreven! Wat ben jij een powervrouw! ❤️

Mariët
21 dagen geleden

Wat puur en eerlijk💜 mooi geschreven jou verhaal..dit zal meer mensen aan het denken zetten en is voor vele hoopgevend.

Brenda De Smet
21 dagen geleden

Ooh Cass, je vertelt alles zo mooi. Je hebt heel wat meegemaakt, maar bent er sterker uitgekomen. Ik ben ook erg zoekende momenteel, ik ben er nog niet uit, maar dat komt wel.. in alles zit een les hè.. na regen komt zonneschijn x

Madzia
21 dagen geleden

Prachtig! Zo krachtig, eerlijk en vanuit je hart geschreven. Super trots op jou!

Ps: Deze post is om 22.22 geplaatst… Hoe mooi is dat?!

Marije
20 dagen geleden

Mooie blog lieverd, super fijn stralend eerlijk persoon ben je! Lekker doen waar jij blij van wordt ✨🌈💕🔥